een zeilwedstrijd voor zeegaande zeiljachten in de Duitse Bocht van Borkum naar Helgoland en terug.

De start van de volgende Borkum-Helgoland Regatta zal op 6 juni 2013 zijn.

Lees hier het verslag van de Borkum Helgoland Regatta 2011 uit de Ostfriesen Zeitung

Coriolis gefilmd tijdens de westrijd: You Tube (Gefilmd door TheGulf37)
Verslag van de regatta op NDR televisie: deel 1 en deel 2

Borkum-Helgoland-Borkum Regatta 2011 vanaf de ‘Silja’.

Schipper Alfred Houwing van de ‘Silja’ uit Delfzijl beschrijft zijn ervaringen van de Borkum-Helgoland-Borkum Regatta 2011. Een initiatief van de St. Internationale Zeilevenementen Noord Nederland. Eens in de 2 jaar organiseert deze stichting de BHB regatta. De 1^e keer in 2009 met 11 schepen, anno 2011 met 15 schepen en het enthousiasme groeit! In twee klassen gaan ze van start (6 schepen yardstick v.a.100 en 9 schepen tot yardstick 100). Lees hieronder de ervaringen van de ‘Silja’ een finngulf 37  met haar bemanning Alfred, Evert, Klaas en Mario. 

Woensdagmorgen 29 juni 2011 09:00 uur. Evert komt me thuis ophalen om de boot van Delfzijl naar Borkum te varen. Ik ben blij dat hij vroeg is. Ondanks dat het pas om 11:00 uur hoog water is wil ik het liefst zo vroeg mogelijk vertrekken. De wind is nu nog zuidwest. Deze zal later ruimen naar noordwest en zal naar verwachting toenemen tot 6 Bft. Dus nu nog zoveel mogelijk gebruik maken van de gunstige wind. Om 09:45 uur zijn we onderweg. Een snelle blik op de buienradar geeft aan dat we net boven een onweersgebied met veel regen langslopen. Mazzel dus! Bij boei 26 houdt het geluk voor ons op. Na een fikse regenbui draait de wind in één slag naar Noordwest en hebben we in plaats van 4 Bft. in één klap 7 Bft. over het dek. Al kruisend varen we nog een paar mijl onder vol tuig. Dan vind ik het welletjes en rol de Hi-aspect fok in en nemen de laatste boei al motorzeilend. Om 13:30 uur liggen we comfortabel vast in Burkana haven.

De boot was afgelopen maandag al gekeurd dus we kunnen rustig aan doen en denken aan de mensen die nu onderweg moeten zijn vanaf de Eems tegen deze wind en golven. In de loop van de middag komen ze 1 voor 1 binnen. Allemaal beamen ze dat de tocht heftig was met steile golven. We maken de boot verder klaar voor de wedstrijd van morgen. Het anker bij de mast, luiken aftapen, radarreflector en klassevlag hijsen, water in de jerrycan. ’s Avonds gezellig bij elkaar kennismaken met de andere zeilers en een worstje prikken bij de BBQ, welke door de organisatie van Borkum-Helgoland Regatta is geregeld. De weersverwachting wordt nog eens doorgenomen. Noordwestelijke winden waarvan de verwachte sterkte nogal verschilt. Ik hou rekening met veel wind en ben wat pessimistisch over de golven die in het Riffgat zullen staan. We maken het niet te laat en liggen tegen 22:30 uur op bed. ’s Nachts hoor ik dat de wind maar heel langzaam iets afneemt… ..

Donderdagmorgen, na de laatste briefing van het wedstrijdcomité, komen mijn andere bemanningsleden Klaas en Marjo bij mij aan boord. Evert heeft de koffie klaar en de broodjes voor  onderweg zijn gesmeerd. We bespreken de route en het strijdplan. Na een laatste toiletbezoek aan de wal vertrekken we om 12:00 uur om zo tijdig het startgebied te kunnen verkennen. Eenmaal buiten haven en varende in het  Reede gebied bij Borkum neemt mijn pessimisme over de wind en golven meteen af als ik de wind en golfhoogte buiten voel. Met een 4-5 Bft uit NW is het schitterend zeilweer!  We beginnen met het verkennen van het startgebied. Met name vanaf de start in oostelijke richting naar de gele boei bij het strand is het oppassen. De stroom zet je behoorlijk weg naar het Noordwesten en je hebt de neiging om recht op de gele boei af te sturen, waardoor als je niet goed oplet, pal voor de wind naar de gele boei moet om deze over bakboord te ronden. Als dan ook nog het startschip ten Noorden van de startboei voor anker gaat is het voor ons snel duidelijk. Zover mogelijk zuidelijk starten. We oefenen een paar keer de start omdat we over bakboord in het startgebied willen komen. Sommigen zien dit als een show voor een boot waarop een cameraploeg zit van de NDR. Het zij zo.  In  ieder geval werpt het zijn vruchten wel af, want om 14:00 uur zijn we scherp weg bij de start en hebben de beste uitgangspositie om als eerste de gele boei te ronden. Onze concurrenten liggen onder ons en wij kunnen zo gecontroleerd de gele boei inderdaad als eerste ronden.

Op naar boei 16 en het Riffgat.  Dit betekent kruisen. En dat ligt ons wel. Het gaat goed en we kunnen onze voorsprong vergroten als we als eerste het Riffgat ronden. Nu is de koers richting Jade 2A rond de 70-80 graden. Met een NW wind betekent dit Spinaker omhoog. Onze spi staat als eerste en we vliegen ervan door. 1 voor 1 zie je de andere spinakers omhoog gaan. Er wordt op het scherpst van de snede gezeild!  De wind neemt in buien steeds meer toe en met de  golven is het oppassen dat de boot niet uit het roer loopt. De schijnbare wind komt zo tussen de 90 en 100 graden in en betekent dus volop reachen. Boven Norderney gebeurt het dan; in een bui pakt een golf ons op en loopt de boot uit het roer. We schrikken en de loefschoot komt los. Hierdoor is het voor ons onmogelijk geworden de boot nog te laten afvallen en liggen we dwars op de golven. Er rest ons niets anders dan de loefschoot te laten schieten en de spi met de lij schoot naar binnen te lieren. Als dit uiteindelijk gelukt is blijkt er van de spinaker niet veel meer over te zijn. We realiseren ons dat we uit de wedstrijd zijn. En dat terwijl we op kop lagen! Dit moeten we even met elkaar verwerken.

Na 2 uur proberen we of de genaker nog uitkomst kan bieden. Deze gooit de boot meteen plat en halen hem er meteen weer naar beneden. We hebben eerst genoeg schade geleden.  Omdat de wind onder een hoek tussen 90 en 120 graden in kwam konden we gelukkig nog wel onze Genua vol inzetten. Bij de boei Jade 2A hadden we inmiddels al een achterstand van ruim 24 minuten opgelopen t.o.v. de  Springfever, Vagant, Dawai en Dietje Light. Aan de wind ging het naar Helgoland. Omdat het te bezeilen was viel er voor ons niet veel meer te verdienen. Alle boten liepen super snel. Om 00:39 uur gingen we over de finish bij Helgoland en het was verassend hoe weinig verschil er tussen alle schepen was. Binnen een uur was alles binnengekomen. Nog even een ‘vastmakertje’ en dan lekker slapen.

Na een korte verkenning van het eiland  Helgoland vertrekken we even na 9 uur richting de start voor de terugweg.  Het waait NW 4-5 Bft.  Bij het kardinaal Helgoland-O gaan we over de startlijn en geven we vol gas. Gelukkig voor ons is de windhoek binnen 90 graden waardoor er niet met de spi gevaren kan worden. Onder vol tuig en Genua gaan we richting de Jade 2A. Alle boten, behalve de Lawey, zijn vlak na elkaar gestart en wordt er dus voor iedere meter gevochten. Aangekomen bij de Jade 2A gaat de koers richting Riffgat op 260 graden. Het blijkt dat we dit allemaal kunnen bezeilen en blijft de in eerste instantie verwachte kruisrak uit.

Alle boten zitten op hun maximale snelheid en daardoor is het moeilijk om tijd goed te maken die we op de heenreis hebben verspeeld. Urenlang zit de Springfever (Scanner 391) op onze hielen die heel langzaam op ons inloopt. Aangezien de wind in de loop van de dag steeds meer toeneemt moeten we uiteindelijk eerst een rif en daarna de Genua nog eens wisselen voor de Hi-aspect.  De Springfever kan vooralsnog onder vol tuig door en loopt ons bij de zeil wissel snel voorbij. Echter na een paar mijl moet ook de Springfever van de Genua naar de Hi-aspect en gaan we weer stuivertje wisselen. Het is zo spannend als een pitstop bij Formule 1. Uiteindelijk bereikt de Springfever honderd meter voor ons het Riffgat en gaat het voor de wind naar de finish. In het Riffgat staan zulke hoge golven dat niemand daar zijn spi durft te zetten, bang om uit het roer te lopen. Aangezien onze spi in onderdelen in de zak lag vonden wij dit helemaal niet erg. Dan maar het voorzeil uitbomen. We komen erachter dat de bek van de spiboom helemaal loszit. Dus valt deze optie ook voor ons uit. Uiteindelijk finishen we om 19:19 uur en kunnen we terugkijken op een super snelle tocht.  We hebben trek in een warme hap en bespreken wat we straks kunnen eten. Dat wordt vol gas naar restaurant Baalmann!

Noot van de organisatie: we kunnen terugkijken op een geweldig, maar ook  spannende Regatta, dankzij de  enthousiaste zeilers van de Eems, Duitsland, IJsselmeer en Lauwersoog. Zoals Uwe Giesel van de ‘Vineta’ het zo fantastisch heeft omschreven: “Wer sagt dass die Regatta schön war ist verrückt! Die Regatta war Hard aber Herrlich!  Met elkaar hebben we op zaterdagavond de 2^e BHB Regatta afgesloten met een gezellige- en feestelijke prijsuitreiking onder begeleiding van de band Supershaker. Wij willen ook bedanken onze sponsoren, dé vrijwilligers en onze vrienden op Borkum, zonder hun geen evenement!

  Uitslagen, foto’s, en informatie over o.a. onze sponsoren is terug te vinden op onze site www.borkum-helgoland.nl . Alle zeewaardige zeilschepen zijn welkom (Yardstick- , vrije – en ORC klasse).

Tot ziens in 2013!